B.O.H.O Coffee&Bar ★9.5

Większość lokali w ścisłym centrum Krakowa musi wybrać: albo kawa, albo drink. B.O.H.O Coffee&Bar tego wyboru nie dokonuje i to jest jego cała koncepcja. Rano to kawiarnia specialty z poważnie traktowaną kawą i najszerszym w okolicy wyborem mlek roślinnych; po zmroku ta sama sala staje się barem koktajlowym, który pod koniec tygodnia pracuje do późnej nocy. Adres jest na krótkiej staromiejskiej uliczce prowadzącej od Małego Rynku w stronę bazyliki dominikanów — tej samej, przy której mieszczą się trzy konsulaty generalne.

Największe atuty

• Jeden lokal, dwa tryby. Poranna kawa i wieczorny koktajl w tych samych wnętrzach — pod koniec tygodnia sala pracuje do późnej nocy.
• Kawa chwalona ponad przeciętną. W relacjach gości powraca sformułowanie „najlepsza w Krakowie”, co przy tej liczbie kawiarni w mieście jest mocnym stwierdzeniem.
• Szeroki wybór mlek roślinnych. Nie jedna alternatywa dla zasady, tylko realny wybór — rzecz, która w Starym Mieście wciąż nie jest oczywista.
• Wnętrze w stylu boho i japandi. Drewno, stonowane kolory, dużo detalu; goście piszą wprost, że można tu wejść wyłącznie po to, żeby popatrzeć.
• Bar, który improwizuje. Obsługa przygotowuje koktajle także spoza karty, jeśli wiecie, czego chcecie.
• Muzyka jako element wystroju. Starannie dobrana, częściej rockowa niż tapetowa; to nie jest playlista z komputera przy kasie.

Co w filiżance

B.O.H.O nie pali własnego ziarna i nie ogłasza publicznie, z jaką palarnią współpracuje — więc opowiadanie tu o terroirze i konkretnym gospodarstwie byłoby zmyślaniem. To, co da się powiedzieć uczciwie, opiera się na tym, co mówią goście: kawa jest przygotowana starannie i konsekwentnie, a w opiniach powraca ona równie często jak wystrój, co w lokalu o tak mocnym designie jest samo w sobie znaczące.

Charakter oferty jest kawiarniano-barowy, a nie laboratoryjny. Trzon stanowią pozycje mleczne — i tu ważna jest wspomniana szerokość wyboru mlek roślinnych, bo pozwala zamówić flat white czy latte w wersji, która komuś odpowiada, bez negocjacji przy ladzie. Sezonowo pojawiają się warianty smakowe, na przykład piernikowe latte zimą; to jest język kawiarni, która chce być przyjazna, a nie egzaminować gościa.

Wieczorem filiżankę zastępuje szkło. Karta barowa obejmuje autorskie koktajle, wino i piwo — w relacjach gości przewijają się między innymi piwa pszeniczne. Bar ma opinię mocnego punktu lokalu, a nie dodatku doklejonego do kawiarni po godzinach, i to jest istotna różnica: w wielu miejscach o podobnym profilu drink jest formalnością, tutaj bywa głównym powodem wizyty.

Kto za tym stoi

Trzeba to powiedzieć wprost: o właścicielach B.O.H.O nie ma publicznie prawie nic. Lokal nie prowadzi własnej strony internetowej, nie udziela wywiadów i nie buduje wokół siebie opowieści założycielskiej. Z rejestrów wynika tyle, że spółka pod tym szyldem została zarejestrowana w Krakowie w 2019 roku — czyli mówimy o miejscu, które działa od kilku lat, a nie o staromiejskiej instytucji z dekadami stażu.

Warto natomiast wiedzieć o pułapce nazwy. Pod bardzo podobnym szyldem funkcjonuje w Krakowie więcej niż jeden punkt, a w mieście działają też zupełnie niezwiązane lokale z „boho” w nazwie. Jeśli umawiacie się z kimś, warto doprecyzować, o który adres chodzi — pomyłka zdarza się częściej, niż mogłoby się wydawać. Zespół barowy jest w opiniach chwalony za wyszkolenie i wiedzę, ale nazwiska za ladą zmieniają się co sezon i nie ma sensu na nich opierać oczekiwań.

Do czego się nadaje

Jedno miejsce na cały dzień. To jest najmocniejsza oś tego adresu i rzecz, której większość konkurencji nie potrafi. Można tu przyjść rano z laptopem na kawę, wyjść na kilka godzin zwiedzać i wrócić wieczorem na drinka do tej samej sali. Dla kogoś, kto jest w Krakowie na krótko i nie chce co chwilę szukać nowego adresu, ma to realną wartość.

Praca i nauka rano. W opiniach lokal pojawia się jako miejsce dobre do nauki i do pracy przy kawie — ale wyłącznie w pierwszej połowie dnia. Później robi się gwarno i to przestaje działać.

Randka albo wieczór we dwoje. Wystrój, muzyka i karta koktajlowa układają się w oczywisty scenariusz. Pod koniec tygodnia lokal działa do późna, więc nie trzeba się nigdzie przenosić.

Przerwa w zwiedzaniu. Lokalizacja w samym środku Starego Miasta oznacza, że jest to naturalny przystanek między Rynkiem Głównym a bazyliką dominikanów.

Wizyta z psem. Lokal jest przyjazny zwierzętom, a w sezonie ciepłym stoliki wystawiane są na zewnątrz, na spokojnej uliczce.

Czego się nie da: zorganizować tu spotkania większej grupy bez ryzyka. Sala nie jest duża, a w szczycie o wolny stolik jest bardzo trudno. Nie jest to też miejsce na pełny posiłek — o tym niżej.

Przestrzeń

Wnętrze jest tu osobnym powodem wizyty i mówią o tym goście wprost. Stylistyka łączy boho z japandi: dużo drewna, stonowana paleta, rośliny, sporo detali do oglądania. Efekt jest ciepły i przytulny, a nie zimno-designerski, i to jest chyba największy sukces tego lokalu — bo wnętrza w tej estetyce bardzo łatwo wychodzą sterylne.

Skala jest jednak kameralna i to prowadzi wprost do głównej wady. Goście regularnie skarżą się, że o wolny stolik jest trudno, a przy komplecie osób w sali robi się głośno. Kto przychodzi po ciszę, powinien celować w godziny poranne. Latem część miejsc przenosi się na zewnątrz, na uliczkę, która jest wyraźnie spokojniejsza niż główne staromiejskie ciągi — i to znacząco poprawia komfort.

Druga uwaga z opinii, mniej przyjemna, ale praktyczna: toaleta jest w lokalu rozwiązana niefunkcjonalnie i wraca w recenzjach na tyle często, że warto o tym wiedzieć zawczasu.

Poza kawą

Odpowiedź jest tu krótka i trzeba ją podać bez upiększeń: jedzenia praktycznie nie ma. Oferta ogranicza się do ciast i deserów — serniki są stałym punktem, chwalonym w opiniach razem z klasycznymi polskimi wypiekami. Sami goście zgłaszają jednak, że karta słodka jest zbyt uboga i że kilka pozycji więcej bardzo by się przydało.

Konkluzja praktyczna: przychodząc tu głodnym, popełniacie błąd. B.O.H.O jest miejscem na kawę, na deser i na drinka, nie na śniadanie ani na obiad. To świadomy wybór formatu, a nie niedopatrzenie — cała energia lokalu idzie w napoje po obu stronach doby.

Kiedy przyjść

Ten lokal ma dwie osobowości i wybór godziny jest tu najważniejszą decyzją. Rano i przed południem to spokojna kawiarnia, w której da się pracować, czytać i rozmawiać normalnym głosem. Po południu zaczyna się zapełniać, a wieczorem — zwłaszcza pod koniec tygodnia — zamienia się w bar, w którym poziom hałasu rośnie, a wolne miejsce staje się rzadkością.

Pod koniec tygodnia i w sobotę lokal pracuje do późnej nocy, wyraźnie dłużej niż typowa kawiarnia; w pozostałe dni zamyka się wcześniej i wieczór ma spokojniejszy przebieg. W sezonie ciepłym stoliki na zewnątrz są najbardziej pożądane i idą pierwsze. Jeśli macie tylko jedno okno w planie dnia i zależy wam na rozmowie, wybierzcie porę poranną.

Dojazd

Adres jest w samym sercu Starego Miasta, na krótkiej uliczce łączącej Mały Rynek z okolicą bazyliki dominikanów. To jedna z tych krakowskich uliczek, przy których mieszczą się konsulaty generalne — Francji, Niemiec i Stanów Zjednoczonych — więc bywa spokojniejsza od głównych ciągów turystycznych mimo bliskości Rynku Głównego.

Od Rynku Głównego to dosłownie kilka minut pieszo. Cała okolica jest strefą ruchu pieszego, więc dojazd samochodem pod lokal odpada — najbliższe realne parkowanie jest poza obrębem Plant i i tak kończy się spacerem. Tramwajem najwygodniej dojechać do przystanków wokół Plant po południowej stronie Starego Miasta, stamtąd jest kilka minut pieszo. Z dworca głównego to około kwadransa spacerem przez Planty.

Warto wiedzieć

Lokal nie ma własnej strony internetowej — aktualności trzeba szukać w mediach społecznościowych. Zwierzęta są mile widziane. Latem działają stoliki na zewnątrz. Jeśli chcecie koktajl spoza karty, warto po prostu powiedzieć, jaki profil smaku lubicie — obsługa jest chwalona właśnie za to.

Słabe strony w komplecie, bo warto je znać przed wizytą: bardzo trudno o wolny stolik w szczycie, przy pełnej sali robi się głośno, toaleta jest niefunkcjonalna, a oferta jedzenia jest szczątkowa. Do tego dochodzi rzecz, którą trzeba powiedzieć wprost: o tym miejscu jest w sieci zaskakująco mało twardych informacji jak na jego popularność — brak strony, brak wywiadów, brak deklaracji o dostawcy ziarna. Ocenia się je więc głównie po tym, co widać w sali i co mówią goście.

Pytania i odpowiedzi

To kawiarnia czy bar?

Jedno i drugie, w zależności od pory. Rano działa jak kawiarnia specialty, wieczorem — jak bar koktajlowy. Pod koniec tygodnia druga rola trwa do późnej nocy.

Czy da się tu popracować przy laptopie?

Rano i przed południem tak — lokal pojawia się w opiniach jako dobre miejsce do nauki i pracy. Po południu i wieczorem robi się na to zbyt gwarno i zbyt ciasno.

Czy są mleka roślinne?

Tak, i to jeden z wyróżników tego miejsca — wybór jest szeroki, a nie symboliczny. Dla osób unikających nabiału jest to w tej okolicy jeden z wygodniejszych adresów.

Czy zjem tu coś konkretnego?

Nie. Oferta jedzenia ogranicza się do ciast i deserów, głównie serników. Sami goście uważają kartę słodką za zbyt skromną, a ciepłej kuchni tu nie ma.

Skąd pochodzi kawa?

Lokal nie ujawnia publicznie, z jaką palarnią współpracuje, więc uczciwa odpowiedź brzmi: nie wiadomo. Wiadomo natomiast, że w opiniach gości kawa wypada bardzo dobrze i bywa nazywana najlepszą w mieście.

Czy trzeba rezerwować stolik?

Rezerwacji lokal nie prowadzi, a wolne miejsca w szczycie to rzadkość. Jedyna skuteczna strategia to przyjść wcześniej albo poza godzinami największego ruchu.

Czy można przyjść z psem?

Tak, miejsce jest przyjazne zwierzętom. Latem najwygodniej usiąść przy stoliku na zewnątrz.

Czy to ten sam lokal, co inne „boho” w Krakowie?

Niekoniecznie. Pod podobnie brzmiącymi nazwami działa w mieście kilka niepowiązanych ze sobą kawiarni, a sam szyld ma więcej niż jeden punkt. Umawiając się z kimś, doprecyzujcie adres.

Godziny otwarcia