We współczesnym Krakowie nie brakuje utalentowanych projektantów i kreatorów mody, którzy tworzą nie z myślą o chwilowych trendach, ale o indywidualnym stylu i charakterze. Wśród nich wyróżnia się Joanna Hawrot, która zadebiutowała w branży projektowej в 2008 roku. Jej historia nie zaczęła się od klasycznego pokazu mody, lecz od kostiumu stworzonego na potrzeby spektaklu artystycznego. Dla Joanny Hawrot był to wówczas sposób на wyrażenie własnych emocji poprzez formę, а nie próba zbudowania kariery w świecie mody, donosi portal krakowchanka.eu.
W tamtym okresie młoda projektantka obracała się w kręgach krakowskiej bohemy, która uwielbiała wszystko, co nieszablonowe – retro, gotyk, surrealizm i teatralność. Ta wyjątkowa atmosfera szybko odcisnęła piętno na jej twórczości. Projektantka dążyła do tworzenia ubrań z duszą i unikalną estetyką. W ten sposób krok po kroku rodził się jej charakterystyczny styl, który na stałe zapisał się w historii polskiej mody.
Sekret sukcesu Joanny Hawrot
Wszystko zaczęło się od kostiumu i kameralnego performansu. Wtedy Joanna Hawrot dopiero poszukiwała własnej tożsamości artystycznej i traktowała ubiór jako element manifestu twórczego. Nie był to komercyjny projekt, lecz próba wyrażenia nastroju i idei za pomocą formy oraz tkaniny. To właśnie te wczesne eksperymenty uświadomiły projektantce, że moda może być nie tylko rzeczą użytkową, ale też autonomicznym językiem wyrazu.
W 2008 roku Joanna otworzyła swoje atelier w Krakowie przy ulicy św. Marka, tuż obok Rynku Głównego, a w 2016 roku zaprosiła klientów do nowego butiku w Warszawie przy ulicy Kopernika. Choć z czasem porzuciła tworzenie wyłącznie kostiumów na rzecz regularnych kolekcji, teatralny pierwiastek nigdy nie zniknął z jej projektów. W swoich pracach Hawrot łączy minimalizm, wygodę oraz japońskie inspiracje, promując nowatorską ideę „od mody do sztuki”. Zależy jej, aby ubrania były nie tylko efektowne, ale też w pełni komfortowe w codziennym użytkowaniu.
Jak japońska estetyka zmieniła projekty Hawrot?
Joanna Hawrot tworzy w duchu „wearable art” (sztuki do noszenia). Jak sama wyjaśnia, to ubrania balansujące na granicy sztuki i codzienności. Każdy element staje się obiektem artystycznym – niesie ze sobą konkretną myśl, nastrój i unikalny język wizualny. Dzięki temu jej kolekcje nie są dziełem przypadku. Układają się w spójne, tematyczne cykle, w których kolejne modele są naturalną kontynuacją poprzednich. Fundamentem jej twórczości pozostaje dialog ze Wschodem, a w szczególności z japońską estetyką, którą projektantka z powodzeniem adaptuje do realiów europejskiej metropolii.
Wybrała minimalizm, by nadać formie większą siłę wyrazu. Autorka podkreśla, że jej kreacje od dawna funkcjonują na styku mody, sztuki i sceny, gdzie teatr niezmiennie stanowi główne źródło inspiracji. Kierując się filozofią „od mody do sztuki”, projektantka konsekwentnie buduje własne światy wizualne, w których każda kolekcja staje się osobo wyreżyserowanym spektaklem z własnymi bohaterami.
Jak kostiumy Hawrot ożyły w kinie?
Projektantka nie ogranicza się wyłącznie do tradycyjnych kolekcji modowych. Z pasją tworzy kostiumy teatralne i filmowe, w których każdy detal pomaga opowiedzieć konkretną historię. Chętnie współpracuje z artystami z różnych dziedzin, tworząc nieszablonowe projekty, które często przybierają formę widowiskowych performansów.
Joanna Hawrot aktywnie angażuje się w ważne wydarzenia kulturalne i branżowe:
- brała udział w Krakowskich Reminiscencjach Teatralnych oraz Miesiącu Fotografii w Krakowie;
- współtworzyła projekt multimedialny w krakowskiej Cricotece;
- zorganizowała pokaz swojej kolekcji w jednej z krakowskich galerii handlowych.
W interdyscyplinarnym projekcie „Ash” połączyła modę z rzeźbą i muzyką, natomiast w „Słowa mówią” ubiór korespondował z literaturą i tekstem. Z kolei w projekcie „Forma” podjęła dyskusję na temat tożsamości płciowej. Głównym celem projektantki jest to, by moda była postrzegana na równi ze sztuką muzealną czy spektaklem teatralnym, a не jedynie jako estetyczny produkt.
Jak kolor stał się językiem projektowym Hawrot?
Na początku swojej drogi projektantka stawiała na prostotę: oszczędność detali i stonowane, orientalne motywy. Doskonale widać to w jej debiutanckiej kolekcji „Ashita” z 2011 roku, charakteryzującej się powściągliwością i brakiem zbędnych ozdobników. Jednak już w 2013 roku, wraz z kolekcją „SPACE”, Hawrot dokonała odważnego zwrotu, czyniąc z koloru główne narzędzie ekspresji, ze szczególnym uwzględnieniem takich barw jak:
- malinowy;
- pomarańczowy;
- kobaltowy.
To nie był już cichy minimalizm, lecz wyraziste kompozycje, w których barwy pełniły funkcję sygnałów. Projektantka tworzyła ubrania tak, by można je było łatwo ze sobą zestawiać, pozwalając jednocześnie każdemu elementowi zachować swój autonomiczny charakter. Prosta forma dawała spektakularny efekt. To właśnie wtedy ogromną popularność zdobyły kimona marki Hawrot – wyraziste, zdobione printami w kwiaty, geometrycznymi wzorami czy motywami boho.
Kolekcja „Kawaii” i artystyczne inspiracje
W rozmowach z mediami Joanna Hawrot podkreśla, że każda nowa kolekcja jest dla niej niczym osobista mapa inspiracji i spotkań z ludźmi, którzy kształtują jej spojrzenie na design. Nie chodzi tu o zwykły zestaw odniesień, lecz o zebranie bodźców budujących nastrój całego projektu. Szczególne miejsce w jej twórczości zajęła japońska kultura kawaii – nurt celebrujący to, co urocze, łagodne i bajkowe, co szybko znalazło odzwierciedlenie w jej projektach.
Projektantka zaintrygowała się także szkolną estetyką kawaii, która skłoniła ją do redefinicji pojęcia wygody, codziennych nawyków, a nawet zmysłowej przyjemności płynącej z noszenia ubrań. Hawrot wierzy, że współczesny człowiek potrzebuje ubrań niosących ukojenie i relaks – i to właśnie ta idea dała początek kolekcji „Kawaii”. Warto dodać, że artystka już wcześniej chętnie sięgała po japońskie drzeworyty z okresu Edo, motywy niespełnionych marzeń oraz subtelną, dojrzałą melancholię, które na stałe splotły się z jej unikalną wizją mody.
Jak Hawrot podbiła światowe stolice mody
Dorobek Joanny Hawrot obejmuje już kilkanaście autorskich kolekcji. Projektantka nigdy nie ograniczała się do hermetycznego środowiska mody – od początku chętnie współpracowała z artystami sztuk wizualnych z Polski i całej Europy. Jej unikalne kreacje, szyte z autorskich tkanin, spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem m.in. w Nowym Jorku, Tokio, Paryżu, Berlinie i Düsseldorfie. Przełomowym momentem w jej karierze był rok 2014, kiedy zdobyła prestiżowy tytuł Projektanta Roku w plebiscycie warszawskich targów HUSH pod patronatem marki Martini. Nagrodą był autorski pokaz, podczas którego na początku 2015 roku zaprezentowała swoją wiosenno-letnią kolekcję w murach Pałacu Kultury i Nauki.
Zaprezentowane wówczas suknie i garnitury zachwycały paletą barw inspirowaną kamieniami szlachetnymi:
- czerwonymi, czarnymi, białymi i zielonymi rubinami;
- onyksem;
- kryształem;
- szmaragdem.
Projektantka tłumaczy, że nieustannie bada pojęcie przyjemności – zarówno jako zmysłowego odczucia, jak i idei, którą można zmaterializować za pomocą ubrań. Jak sama podkreśla, każde nowe źródło inspiracji staje się początkiem nieoczekiwanych spotkań twórczych, które stale redefiniują jej styl i poszerzają granice współczesnej mody.
Jak Hawrot Home redefiniuje przestrzeń domową
Projekt Hawrot Home to nowa, interdyscyplinarna odsłona marki, w której moda przekracza granice garderoby. Koncepcja ta obejmuje przedmioty codziennego użytku, design wnętrz oraz unikalną atmosferę wspólnej przestrzeni. Pierwszy taki dom powstał w otulinie lasów mazowieckich – jako tętniące życiem miejsce spotkań, dalekie od chłodu tradycyjnego showroomu. Tworząc to wyjątkowe wnętrze, Joanna Hawrot podjęła współpracę z czołowymi galeriami sztuki.
Kluczowym elementem aranżacji stały się autorskie tekstylia domowe:
- zasłony;
- pościel;
- dywany.
To kreatywne urzeczywistnienie holistycznej wizji: jeśli marka promuje określony styl życia, powinien on przenikać każdy aspekt codzienności. Hawrot Home to także przestrzeń wystawiennicza i miejsce spotkań z twórcami. Odbywają się tu zarówno cykliczne wydarzenia, jak i rezydencje artystyczne, podczas których twórcy mogą żyć i pracować w bliskości natury. Zdaniem projektantki, taka formuła pozwala na kreatywny odpoczynek za miastem, gdzie decydującą rolę odgrywają wspólne pasje i wartości.
Dlaczego Kraków stał się częścią modowej tożsamości Joanny Hawrot?
Autorka traktuje Hawrot Home nie tylko jako fizyczny punkt na mapie, ale jako okazję do celebrowania życia w otoczeniu, w którym design i sztuka harmonijnie współistnieją. Wśród swoich ulubionych dzieł wymienia rzeźby Saszy Wiktor, Angeliki Markul oraz Maurycego Gomulickiego. Z kolei idealnym miejscem na relaks jest dla niej po prostu hamak, w którym chętnie oddaje się lekturze.
W Krakowie nazwisko Joanny Hawrot oraz jej marka są powszechnie znane. Projektantka nie tylko zachwyciła europejską scenę modową, ale również realnie wpłynęła на postrzeganie Krakowa jako otwartej przestrzeni kulturalnej. Przeniosła modę z zamkniętych salonów i atelier wprost do galerii sztuki oraz na deski teatrów. Dzięki jej interdyscyplinarnym projektom miasto zyskało nowy, fascynujący język kulturalny, w którym ubiór staje się formą ekspresji artystycznej, a nie jedynie gałęzią przemysłu.